«Ο ηλικιωμένος δεν είναι αναλώσιμος»

  • Της Λινας Γιανναρου, Η Καθημερινή, Πέμπτη, 18 Nοεμβρίου 2010

Ακόμα και στα μικρά πράγματα, σε μια «ανεπαίσθητη» λεπτομέρεια φανερώνεται η προσωπικότητα. Να, πάρτε για παράδειγμα, τον κ. Αντώνη από τη Σίφνο. Οταν παρ’ ολίγον να χάσει άδοξα τον 91χρονο πατέρα του, επειδή το ΕΚΑΒ δεν προσέτρεξε σε βοήθεια («ήταν πολύ μεγάλος για να ενδιαφερθεί κανείς» θα πουν άλλοι παθόντες στην «Κ»), δεν βγήκε στα «κανάλια» να κάνει την καταγγελία. «Επέμεινε» νησιώτης και με μια λιτή ανοιχτή επιστολή προς τον υφυπουργό Ανάπτυξης και βουλευτή Κυκλάδων κ. Π. Ρήγα την οποία έστειλε στην τοπική εφημερίδα, τα «Σιφναϊκά Νέα», εξέφρασε με αξιοπρέπεια τον λυγμό του.

«Το Σάββατο 30/10/2010 το μεσημέρι, ο πατέρας μου Λευτέρης έπαθε έμφραγμα» γράφει ο κ. Αντώνης Αγας. «Εκλήθη η ιατρός του ιατρείου μας, η οποία με ιδιαίτερο ζήλο, ταχύτητα και ενδιαφέρον τού έδωσε τις πρώτες βοήθειες, ενώ παράλληλα ήταν σε επαφή με τα “κεντρικά” για οδηγίες και τρόπο μεταφοράς του, το συντομότερο, σε μονάδα εντατικής θεραπείας. Οπως πιθανότατα γνωρίζετε -γράφει απευθυνόμενος στον κ. Ρήγα- μετά τις 3 πρώτες ώρες αρχίζουν βλάβες μη αναστρέψιμες. Επρεπε λοιπόν να έλθει ελικόπτερο. Αλλά, φευ, όταν ανεφέρθη η ηλικία του -91 ετών- δεν υπήρχε διαθέσιμο». Τελικά, ήρθε… καΐκι από τη Σύρο. «Τον παρέλαβε μαζί με τη μητέρα μου (82 ετών) σε μια κουβέρτα -όπως κουβαλάνε ένα μισοπεθαμένο σκυλί, σε μια οδύσσεια 3 ωρών, σε θάλασσα 6 – 7 μποφόρ, δεμένο στο φορείο ανάσκελα, να κινδυνεύει να πνιγεί από τον εμετό…». Η ιστορία δεν έχει άλλες περιπέτειες. Το καΐκι έφτασε στη Σύρο και ο ασθενής μεταφέρθηκε στη ΜΕΘ του νοσοκομείου του νησιού. Οι γιατροί είπαν ότι έφθασε οριακά. Ολοι κατέβαλαν προσπάθειες να τον κρατήσουν στη ζωή και τελικά άρχισε να παρουσιάζει βελτίωση. Ο κ. Αντώνης ανάσανε με ανακούφιση.

Ομως, η ανησυχία δίνει τη θέση στην αγανάκτηση. «Κύριε Ρήγα», συνεχίζει ο επιστολογράφος. «Αυτός ο άνθρωπος πολέμησε στην Αλβανία, τραυματίστηκε, έπαθε κρυοπαγήματα 2ου βαθμού, πληρώνει τους φόρους του και όταν χρειάζεται βοήθεια από το κράτος, αυτό τον τυλίγει σε μια κουβέρτα και τον πετάει σε ένα καΐκι – κι ας πεθάνει… Για ποιο σεβασμό στους ηλικιωμένους μιλάμε; Θα πείτε ότι έχω συναισθηματισμό και υπερβάλλω. Κάθε άλλο. Λέω ό, τι θα λέγατε κι εσείς για τον δικό σας πατέρα. Αλλά για όλους εσάς θα υπάρχει πάντα ένα σούπερ πούμα ή μία τορπιλάκατος».

Η επιστολή ξύπνησε πολλές μνήμες στη Σίφνο. «Κάντε κάτι, γράψτε κάτι!» λέει στην «Κ» η κ. Ρ. Μ., η οποία πριν από δύο χρόνια κινδύνευσε να χάσει τον πατέρα της, 77 ετών, από εγκεφαλικό. «Δεν είναι αναλώσιμος ένας άνθρωπος επειδή έφτασε σε προχωρημένη ηλικία. Για μένα είναι ακριβώς το αντίθετο».

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s