Υπάρχει ελπίδα

  • Tης Σαντρας Βουλγαρη, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, Πέμπτη, 30 Σεπτεμβρίου 2010

Ο νεαρός ο οποίος κάθεται απέναντί μου στο λεωφορείο με κατεύθυνση την πλατεία Αμερικής είναι απορροφημένος σ’ ένα βιβλίο του Φίλιπ Ροθ, του οποίου τον τίτλο δεν μπορώ να διακρίνω. Ακριβώς πίσω του κάθονται δύο Αφρικανοί άντρες με ράστα μαλλιά. Απρόσμενα για Κυριακή απόγευμα, ένας ελεγκτής εισιτηρίων ανεβαίνει στη στάση Κεφαλληνίας. Ο ένας από τους δύο Αφρικανούς δεν έχει εισιτήριο, όμως ο ελεγκτής ακόμη δεν έχει φτάσει στη θέση όπου κάθεται. Την ώρα που γυρνάει την πλάτη του, ο αναγνώστης του Ροθ του δίνει στα γρήγορα το εισιτήριό του. Ετσι μόλις ο ελεγκτής φτάσει στον Αφρικανό όλα είναι εντάξει. Παρακολουθώ κάθε κίνηση με κρυφή χαρά ακόμη και το νεύμα συνενοχής που χαρίζει στον ανώνυμο ευεργέτη του ο μαύρος άντρας. Εχουμε ακόμη ελπίδες να συμβιώσουμε με αγάπη… Λίγες μέρες μετά την απαγόρευση του 3ου Φεστιβάλ Αλληλεγγύης και Πολιτισμού που θα διοργάνωνε η Ενωση Αφρικανών Γυναικών στην πλατεία Αμερικής, τα αισθήματα είναι ανάμεικτα. «Μαζί ας ζωντανέψουμε τη γειτονιά μας» έγραφαν οι αφίσες που διαφήμιζαν ένα πρόγραμμα με ομιλίες, χορό, μουσική και θέατρο. Μέχρι το πρωί της περασμένης Πέμπτης, που ο Δήμος Αθηναίων μετά από τηλεφωνήματα κατοίκων της περιοχής και της αστυνομικής διεύθυνσης προχώρησε σε ανάκληση της άδειας παραχώρησης της πλατείας. Φυσικά, οι κάτοικοι έχουν όλο το δίκιο να αισθάνονται απειλή και πικρία βλέποντας τη γειτονιά τους να έχει μετατραπεί σε «πιάτσα». Αναρωτιέμαι, όμως, τι σχέση έχουν αυτά με τη διοργάνωση ενός πολιτιστικού-κοινωνικού φεστιβάλ. Από την άλλη, αν υποθέσουμε ότι ο Δήμος Αθηναίων νοιάζεται πραγματικά να λύσει το πρόβλημα της εγκληματικότητας στην περιοχή, δεν θα ήταν καλύτερα να ξεκαθαρίσει επιτέλους το θέμα διαμόρφωσης του υποτιθέμενου πράσινου χώρου στη γωνία Κύπρου και Πατησίων (ένα παράδειγμα). Εκείνο το περίφημο που θα γινόταν πάρκινγκ ή πάρκο και το οποίο ξεχάστηκε, αποτελώντας σήμερα ένα από τα πιο εξαθλιωμένα σημεία της γειτονιάς. Αντ’ αυτού, επώνυμοι και ανώνυμοι έκριναν σημαντικότερη την απαγόρευση μιας γιορτής που θα μπορούσε, εάν το θέλαμε, να έφερνε ελπίδα.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s