Ουραγοί και στις δημόσιες συγκοινωνίες

  • Ανυπέρβλητα εμπόδια αντιμετώπισαν στην Αθήνα όσοι έκαναν έρευνα σε 15 ευρωπαϊκά κράτη για τα Μέσα Μαζικής Μεταφορά

AP

«Οχι άσχημα, αλλά θα μπορούσαν και καλύτερα», ήταν ο επίλογος της τελευταίας έρευνας για τα μέσα δημόσιων συγκοινωνιών στην Ευρώπη από το ινστιτούτο Euro Test, στο οποίο μετέχουν 16 ενώσεις αυτοκινήτου σε 15 κράτη της Ευρώπης. Οι ερευνητές του ινστιτούτου απέκλεισαν μάλιστα την Ελλάδα από την τελική τους κατάταξη, καθώς τα προβλήματα που αντιμετώπισαν με τις συγκοινωνίες στην Αθήνα ήταν πραγματικά ανυπέρβλητα.

«Παρά τα κάποια ενθαρρυντικά στοιχεία, υπάρχει ακόμη μεγάλο περιθώριο βελτίωσης. Οι πελάτες των μέσων μαζικής συγκοινωνίας χρειάζονται ξεκάθαρες, εμφανείς και κατανοητές πληροφορίες. Τα αποτελεσματικά μέσα με καλές συνδέσεις είναι αναγκαία για να πεισθούν οι πολίτες να εγκαταλείψουν τα οχήματά τους», είπε ο γενικός διευθυντής της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Αυτοκίνησης (FIA) Βιλ Μπότμαν. Το Μόναχο ανέβηκε έτσι στην πρώτη θέση της κατάταξης, που αφορά την ποιότητα της ενημέρωσης του κοινού για τα δρομολόγια, τους χρόνους ταξιδιού και την τιμή του εισιτηρίου. Η έρευνα σε 23 ευρωπαϊκές πόλεις διαπίστωσε ότι εννέα από αυτές προσφέρουν απλώς «ικανοποιητικές» υπηρεσίες λεωφορείων, τραμ και μετρό, ενώ υπογραμμίζει ότι πολλά πρέπει ακόμη να γίνουν έως ότου τα μέσα συγκοινωνίας καταστούν αξιόλογη εναλλακτική λύση απέναντι στο αυτοκίνητο.

Η πρωτιά του Μονάχου οφείλεται στην ταχύτητα των συνδέσεων μεταξύ διαφορετικών μέσων, την πληθώρα πληροφοριών σε πολλές γλώσσες στις στάσεις των λεωφορείων, αλλά και στο εσωτερικό των οχημάτων, στην εντυπωσιακή ιστοσελίδα της υπηρεσίας συγκοινωνιών της πόλης και στον άριστο εξοπλισμό των μέσων για τη μεταφορά αναπήρων. Μόνο στις τιμές η λάμψη του Μονάχου μοιάζει να θαμπώνει λίγο.

Αντιδιαμετρικά αντίθετες εντυπώσεις αποκόμισαν οι ερευνητές του ινστιτούτου στο Ζάγκρεμπ της Κροατίας, που κατέλαβε την τελευταία θέση στην κατάταξη. Η ταλαιπωρία τους ξεκίνησε από το αεροδρόμιο, όπου διαπίστωσαν ότι το λεωφορείο είναι το μόνο μέσον που συνδέει το αεροδρόμιο με την κροατική πρωτεύουσα. Στο κέντρο της πόλης, το τραμ κινείται με μέση ωριαία ταχύτητα 13 χλμ. Η πληροφόρηση των επιβατών είναι περιστασιακή. Οι ηλεκτρονικοί πίνακες στο εσωτερικό των μέσων μεταφοράς χρησιμοποιούνται για άλλους σκοπούς από την ενημέρωση για τα δρομολόγια, όπως για τη διαφήμιση τοπικών εκδηλώσεων. Η κροατική πρωτεύουσα και η Λιουμπλιάνα της Σλοβενίας είναι οι μόνες δύο πόλεις της έρευνας οι οποίες δεν διαθέτουν αναρτημένα τα ωράρια των δρομολογίων στο Διαδίκτυο.

Παρά τις επικρίσεις αυτές, το Euro Test παραδέχεται ότι το Ζάγκρεμπ καταβάλλει προσπάθειες βελτίωσης των συγκοινωνιακών του υποδομών, με την αγορά σύγχρονων λεωφορείων και τραμ.

  • Ελλειμμα πληροφόρησης

Το ζήτημα της πληροφόρησης του επιβατικού κοινού πρέπει να απασχολήσει κατά προτεραιότητα, σύμφωνα με το πόρισμα του ινστιτούτου, ακόμη και τις πόλεις εκείνες που εξασφάλισαν καλή θέση στον κατάλογο. Οι πληροφορίες για το κοινό δεν βρέθηκαν να είναι πλήρεις, ξεκάθαρα δομημένες και εύκολα κατανοητές σε καμία από τις πόλεις της έρευνας.

Μόλις μία στις τρεις πόλεις της έρευνας διαθέτει λειτουργικό σύστημα φωνητικής ενημέρωσης τυφλών επιβατών, ενώ σε πολλές περιπτώσεις οι ερευνητές του ινστιτούτου εγκατέλειψαν απελπισμένοι την προσπάθεια να ενημερωθούν μέσω των ιστοσελίδων των κατά τόπους συγκοινωνιακών οργανισμών. Στη Λισσαβώνα, για παράδειγμα, όπου οι διάφορες μεταφορικές εταιρείες δεν διαθέτουν ενιαία ιστοσελίδα, η ενημέρωση του χρήστη καθίσταται ουσιαστικά αδύνατη. Η άριστα σχεδιασμένη ιστοσελίδα του Λονδίνου μπορεί εδώ να λειτουργήσει ως παράδειγμα προς μίμηση. Ακόμη και η περιορισμένη έκδοσή της, σε 16 γλώσσες, διαθέτει πλήρως μεταφρασμένο πίνακα δρομολογίων και τιμοκατάλογο υπηρεσιών.

Μεγάλη βελτίωση απαιτείται επίσης στο θέμα της προσβασιμότητας των μέσων μεταφοράς από αναπήρους. Μόλις 30% των στάσεων που ελέγχθηκαν διέθετε σύστημα ειδοποίησης τυφλών, ενώ μόνο 20% από αυτές επέτρεπαν σε χρήστες αναπηρικών αμαξιδίων να προσεγγίσουν με ευκολία το όχημα. Το Ελσίνκι προσφέρει καλό παράδειγμα άριστης σήμανσης στάσεων για ανάπηρους στο Διαδίκτυο, με τις σχετικές ιστοσελίδες να μπορούν να εκφωνηθούν αυτόματα σε πολλές γλώσσες, ειδικά για τους τυφλούς χρήστες των συγκοινωνιών της φινλανδικής πρωτεύουσας.

[+] ΓPAΦHMA

ΣXETIKA ΘEMATA


Απειλή για την υγεία είναι οι προβληματικές συγκοινωνίες
Αποσπασματικά και ανεπαρκή τα μέτρα στη χώρα μας
«Εξυπνη κάρτα» αγοράζεις μόνο σε λίγες πόλεις
Advertisements

Απειλή για την υγεία είναι οι προβληματικές συγκοινωνίες

ΠΑΡΙΣΙ. Ερευνα που πραγματοποίησαν ιατρός εργασίας, ψυχολόγος και κοινωνιολόγος έδειξε ότι οι καθημερινές επίπονες μετακινήσεις εργαζομένων με ασφυκτικά γεμάτα τρένα, λεωφορεία και τραμ έχουν σημαντικό αρνητικό αντίκτυπο στη σωματική και ψυχική υγεία των μισθωτών, ενώ απειλούν ακόμη και με διαταραχή της εργασιακής ειρήνης στις επιχειρήσεις.

«Ο χρόνος που δαπανούν οι εργαζόμενοι στα μέσα μεταφοράς της γαλλικής πρωτεύουσας τους κάνει λιγότερο παραγωγικούς και εναργείς και τους εκθέτει έτσι στις επικρίσεις προϊσταμένων τους, που ελέγχουν τη συνέπειά τους. Αυτό μπορεί να οδηγήσει ακόμη και σε ψυχοκοινωνικές διαταραχές, όπως το στρες και η κατάθλιψη», αναφέρουν οι συντάκτες της μελέτης, που επισημαίνουν ότι την τελευταία δεκαετία στη γαλλική πρωτεύουσα ο αριθμός των επιβατών αυξήθηκε κατά 25%, ενώ ο αριθμός των συρμών μετρό ενισχύθηκε μόλις κατά 7% την ίδια περίοδο.

Για να αναπληρώσουν τις χαμένες εργατοώρες, οι μισθωτοί χρήστες των παρισινών συγκοινωνιών υιοθετούν «στρατηγικές αναπλήρωσης», που τους επιτρέπουν να αντιμετωπίσουν τις επιβεβλημένες καθυστερήσεις και αφορούν τη μείωση του χρόνου των διαλειμμάτων τους και την –απλήρωτη– επέκταση των ωραρίων απασχόλησής τους.

Το τέλος των καφενείων

  • Τα παραδοσιακά στέκια των μερακλήδων κατεβάζουν ρολά το ένα μετά το άλλο

  • Ο καφές στη χόβολη μετακομίζει στα φαστ φουντ

Τσόχινα τραπέζια και ξύλινες καρέκλες, τσίγκινο μπρίκι και χόβολη, ελληνικός καφές και λουκούμι. Το παραδοσιακό καφενείο εξαφανίζεται και μαζί του χάνονται όλα τα στοιχεία που αγάπησαν γενιές μερακλήδων. «Κάθε χρόνο κλείνουν από 50 ως 80 καφενεία, ενώ πολλά από αυτά που παραμένουν ανοιχτά φυτοζωούνπεριμένοντας να συμπληρωθεί το αναγκαίο χρονικό διάστημα για τη συνταξιοδότηση του ιδιοκτήτη. Εφέτος ούτε τα μισά μέλη του σωματείου έχουν πληρώσει τη συνδρομή τους» εξηγεί ο κ. Γιάννης Κατσόγιαννης, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Καφεπωλών Ελλάδος.

Σύμφωνα με τον κ. Κατσόγιαννη, η μόδα των cafes και οι προτιμήσεις της νεολαίας απομάκρυναν τους Ελληνες από τα καφενεία: «Η πελατεία εξαντλείται εδώ και δύο δεκαετίεςγιατί οι παλιοί φεύγουν αλλά οι νέοι… δεν έρχονται» σχολιάζει χαρακτηριστικά. Η οικονομική κρίση ωστόσο έδωσε τη χαριστική βολή. «Οι καφετζήδες κάνουν ό,τι μπορούν για να επιβιώσουναλλά τα πράγματα είναι δύσκολα. Κάθε χρόνο το σωματείο εκδίδει έναν ενδεικτικό τιμοκατάλογοαλλά στην πράξη κανένα καφενείο δεν τον ακολουθεί.Ολοι χρεώνουν τον καφέ περίπου ενάμισι ευρώ λιγότερο από τις προτεινόμενες τιμές!» σχολιάζει ο κ. Κατσόγιαννης.

«Αν εφαρμόζαμε τις τιμές του σωματείου, δεν θα μας έμενε ούτε πελάτης» λέει γελώντας ο κ. Βασίλης Καράλης ενώ παράλληλα ψήνει ελληνικούς καφέδες στο καφενείο «Η καλή καρδιά» στο Κουκάκι. «Με μια σύνταξη τη βγάζουμε, δεν μπορούμε να πληρώσουμε τον καφέ τρία και τέσσερα ευρώ, όπως κάνουν οι νέοι στις μοντέρνες καφετέριες!» επεμβαίνει ο κ. Ευθύμιος Πρατικάκης, τακτικός πελάτης του καφενείου.

Ακόμη και τα τσόχινα τραπέζια, το σήμα κατατεθέν του παλιού καφενείου, είναι πλέον είδος υπό εξαφάνιση. «Πώς να διατηρήσουμε τσόχινα τραπέζιατη στιγμή που αυτά συνοδεύονται από ένα ετήσιο “τέλος” 700 ευρώ ανά τραπέζι; Υποτίθεται ότι εισπράττουμε ένα αντίτιμο για τη χρήση του τραπεζιούαλλά στην πράξη κανείς δεν το κάνει. Θα εξαφανιστούν οι πελάτες αν αρχίσουμε να το χρεώνουμε και αυτό!» εξηγεί η κυρία Δήμητρα Θεοδωρακοπούλου, η οποία έχει καφενείο στο Περιστέρι. Θεωρεί τον εαυτό της τυχερό γιατί το καφενείο της είναι από τα λίγα που γεμίζουν ακόμη τα τραπέζια τους, συχνά ως τη μία τη νύχτα. Αυτό είναι σπανιότατο, αν αναλογιστεί κανείς ότι ήδη από τις επτά το απόγευμα πολλά καφενεία κατεβάζουν ρολά λόγω έλλειψης πελατείας. Μας κερνάει ελληνικό καφέ σχολιάζοντας με λύπη: «Δεν είναι ψημένος στη χόβολη. Ακόμη και αυτή έχει καταντήσει πλέον είδος υπό εξαφάνιση».

  • Καφές και δημοκρατία

Οι κοινωνικές και πολιτικές ζυμώσεις που έλαβαν χώρα μέσα στα καφενεία επί σειρά δεκαετιών τα μετέτρεψαν σε πραγματικά «κύτταρα της δημοκρατίας μας». Οπως χαρακτηριστικά είπε ο συγγραφέας Γιώργος Ιωάννου, το πρώτο μέτρο που θα έπρεπε να λάβει η οποιαδήποτε χούντα θα ήταν να καταργήσει… τα καφενεία. «Ο κόσμος του καφενείου είναι μια γοητευτική εστία διαπάλης, τόσο πολιτικήςόσο και αθλητικής» σχολιάζει ο κ. Δημήτρης Μανιάτης, δημοσιογράφος και συγγραφέας τού υπό έκδοση βιβλίου «Παλιά καφενεία». «Ποιος μπορεί να ξεχάσει τα πράσινα, μπλε και κόκκινα καφενεία που ήταν παλιά το σήμα κατατεθέν της ελληνικής επαρχίας; Λειτούργησαν ως χώρος πολιτικής ζύμωσης και συνένωσης της επαρχιακής κοινωνίας» προσθέτει.

Οι πολιτικές διαφωνίες, βέβαια, αντί να προκαλούν εχθρότητα, εν τέλει οδηγούν σε ακόμη μεγαλύτερο δέσιμο ανάμεσα στους πελάτες του καφενείου. «Ενας πασοκτσής και ένας νεοδημοκράτης μπορούν να πίνουν κάθε μέρα μαζί τον καφέ τους. Αλλοι εδώ είναι ολυμπιακοί και άλλοι παναθηναϊκοί. Διαφωνούμε αλλά ποτέ δεν χαλάμε τις καρδιές μας» σχολιάζει ο κ. Θάνος Νικόλαος, θαμώνας του καφενείου «Η καλή καρδιά».

  • Η χαριστική βολή

Η απαγόρευση του καπνίσματος επιδείνωσε ακόμη περισσότερο την ήδη δύσκολη κατάσταση. «Εννιά στους δέκα πελάτες στα καφενεία είναι καπνιστές. Είναι άνθρωποι ηλικιωμένοι που μια ζωή την έζησαν με καφέ και τσιγάρο. Πώς θα πω ξαφνικά στον ογδοντάχρονοπου έρχεται στο καφενείο μου εδώ και χρόνιαότι πρέπει να σβήσει το τσιγάρο ή να φύγει;» σχολιάζει ο κ. Καράλης.

  • Καφετζής ετών 27

Οι νέοι σήμερα αρνούνται όχι μόνο να συχνάζουν στα καφενεία ως πελάτες αλλά ακόμη και να τα αναλάβουν ως οικογενειακή επιχείρηση. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Αδελφότητας Καφεπωλών Αθηνών, όταν συνταξιοδοτηθεί ο ιδιοκτήτης, το καφενείο είτε πωλείται είτε… κλείνει. Εξαίρεση στον κανόνα αποτελεί ο Παναγιώτης Κατσόγιαννης, 27 ετών. Οταν ο πατέρας του δεν μπορούσε πλέον να δουλεύει στο καφενείο λόγω των συνδικαλιστικών του καθηκόντων, ο Παναγιώτης αποφάσισε να αναλάβει ρόλο… καφετζή. Σήμερα διατηρεί το καφενείο σχεδόν μόνος του, ενώ όταν ο πατέρας του συνταξιοδοτηθεί, θα το αναλάβει και στα χαρτιά. «Λατρεύω τον κόσμο του καφενείου, εδώ μέσα μεγάλωσα και το αισθάνομαι σαν δεύτερο σπίτι μου» σχολιάζει. «Με τους πελάτες ανοίγουμε συζητήσεις, πειραζόμαστε, είμαστε φίλοι».

  • Φαστ φουντ στη… χόβολη

Ολοι ξέρουν ότι ο παραδοσιακός ελληνικός καφές ψήνεται στη χόβολη, δηλαδή στην άμμο που διατηρείται ζεστή πάνω από αναμμένα κάρβουνα. Λίγοι γνωρίζουν ωστόσο ότι και η χόβολη ανήκει στα είδη υπό εξαφάνιση διότι δεν συμφέρει οικονομικά, με αποτέλεσμα όλα τα παραδοσιακά καφενείατουλάχιστον στις πόλεις- να ψήνουν καφέ σε γκαζάκι! Τελικά όμως η χόβολη επιστρέφει δυναμικά εκεί που κανείς δεν το περίμενε: στις αλυσίδες φαστ φουντ! Αντικαθιστώντας τα παλιά κάρβουνα με γκάζι, η νέα ηλεκτρική χόβολη εγκαθίσταται εύκολα και γρήγορα σε οποιοδήποτε φαστφουντάδικο και προσφέρει παραδοσιακό ελληνικό καφέ… σε χάρτινο φλιτζάνι!

  • Το μυστικό του καλού καφέ

Ο κ. Βασίλης Καράλης, ο μερακλής καφετζής, είναι απόλυτος. Το νερό πρέπει να είναι χλιαρό, όχι καυτό. Ειδάλλως ο καφές θα κόψει. Το πολύ κρύο νερό βοηθάει ακόμη περισσότερο στις φουσκάλες και στο σωστό καϊμάκι. Ρίχνουμε πρώτα τη ζάχαρη, ανακατεύουμε καλά, και μετά τον καφέ. Σταματάμε το ανακάτεμα όταν αρχίσει να φουσκώνει. Δεν αφήνουμε να πάρει πολλές βράσεις, θα νερουλιάσει. Ολα αυτά σε χαμηλή φωτιά· ακόμη καλύτερα στη χόβολη, αν τη βρείτε. Και μην ξεχάσετε να τον σερβίρετε σε χοντρό φλιτζάνι.

ΕΛΛΗ ΙΣΜΑΗΛΙΔΟΥ | ΤΟ ΒΗΜΑ, Κυριακή 28 Φεβρουαρίου 2010