Ενα χριστουγεννιάτικο δένδρο μεγαλώνει στο Σύνταγμα

  • Ιστορίες εορταστικών επιδείξεων και πολιτικών ασκήσεων
  • Της Μαριλης Mαργωμενου, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 03-01-10

Του Νικήτα Κακλαμάνη θα πρέπει να του είχε λείψει η ένταση των περσινών Χριστουγέννων – αλλιώς δεν εξηγείται. Αφού εφέτος δεν υπήρχαν ούτε απαυδισμένοι δημότες να κρεμάσουν σκουπίδια στο χριστουγεννιάτικο δέντρο, ούτε ΜΑΤ να το φυλάξουν, ούτε μολότοφ να το μετατρέψουν σε πελεκούδι, ανέλαβε μόνος του να βάλει φωτιά στη γιορτή, το βράδυ που άναβε το δέντρο της πόλης. Κι έτσι, λίγο σαν ευχή προς τον Αγιο Βασίλη, λίγο σαν απειλή προς τον αρχηγό Αντώνη, ο κ. Κακλαμάνης έψε τα δικά του, γαλάζια κάλαντα: «Εγώ θα είμαι υποψήφιος δήμαρχος ξανά, είτε με χρίσμα, είτε χωρίς χρίσμα». Και όπως το πρώτο βεγγαλικό τιναζόταν προς τη Ρηγίλλης, η περίοδος των γιορτών στην Αθήνα ξεκινούσε – και μαζί της και το κλίμα σουρεαλισμού που ζούμε κάθε χρόνο τέτοιες μέρες.

Αθηναϊκή πρωτιά

Το έθιμο του εορταστικού σουρεαλισμού έχει τις καταβολές του στην εποχή που ο κ. Αβραμόπουλος ήταν δήμαρχος Αθηναίων. Εκείνο τον καιρό, δύο πράγματα ξεχώριζαν τη χριστουγεννιάτικη Αθήνα απ’ τις υπόλοιπες πόλεις στον χάρτη της Ευρώπης: το πρώτο ήταν η απρόσμενα μεγάλη αναλογία …κάγκελων με γιρλάντα ανά δημότη και το δεύτερο η βεβαιότητα πως σ’ αυτή την πόλη θα στηθεί το ψηλότερο δέντρο του μέχρι σήμερα γνωστού εορταστικού σύμπαντος. Ο κ. Αβραμόπουλος απ’ το 1995 και μετά, κάθε χρόνο «ψήλωνε» το χριστουγεννιάτικο δέντρο στο Σύνταγμα ώστε να αποθαρρύνει όποιον άλλο δήμαρχο φιλοδοξούσε να επιστρατεύσει τους αλουμινάδες της επικράτειάς του για ν’ απειλήσει την αθηναϊκή πρωτιά. Γιατί όπως έλεγε και ο Θ. Πάγκαλος που τότε ήταν στην αντιπολίτευση του Δήμου, το δέντρο του κ. Αβραμόπουλου δεν ήταν ακριβώς δέντρο. Ηταν το αποτέλεσμα οξυγονοκόλλησης δεκάδων αλουμινένιων σωλήνων, ώστε να φθάσει ο «κορμός» τα 40 μέτρα, στον οποίο μετά κάρφωναν τα «κλαδιά», δηλαδή κάτι γιρλάντες πράσινες που παρουσίαζαν σαφή ομοιότητα με κοκαλωμένα φύκια. Για το τελείωμα ο δήμαρχος ποτέ δεν ξεχνούσε να παραγγείλει μια φωτεινή γιρλάντα 60 (!) χιλιομέτρων, με την οποία θα μπορούσε να φωταγωγήσει τη μισή εθνική οδό Αθηνών – Κορίνθου.

Κι αν ο κ. Πάγκαλος κάθε χρόνο αναρωτιόταν υπομειδιών «μα πώς μπορεί κάποιος να κομπάζει για ένα δέντρο που δεν είναι καν δέντρο;», το χριστουγεννιάτικο καύχημα του τότε δημάρχου έγινε με τα χρόνια ξακουστό στα πέρατα της οικουμένης: στα Τίρανα, στο Καράτσι και τη Σόφια, έκανε θραύση. Βλέπετε, το 1995 οι μετανάστες στην Ελλάδα δεν είχαν άλλες επιλογές για το πρωτοχρονιάτικο ρεβεγιόν. Κι έτσι, τη νύχτα που άλλαζε ο χρόνος, οι δρόμοι απ’ τη Φιλελλήνων μέχρι την Καραγεώργη Σερβίας ζούσαν την πακιστανο-αλβανο–βουλγαρική εκδοχή του εορταστικού παροξυσμού: η Αννα Βίσση να τραγουδάει πλέι μπακ κάτω απ’ το «δέντρο», και στα υπόλοιπα δέντρα του Συντάγματος, οι μετανάστες σκαρφαλωμένοι να παλεύουν μήπως δουν έστω την κορυφή της κεφαλής της…

Ατυχώς για τους φαν του εν λόγω παρακμιακού δρώμενου, η παράσταση κατέβηκε όταν ήρθε η σειρά της Ντ. Μπακογιάννη να δώσει το δικό της τόνο στη γιορτή. Τότε δημιουργήθηκε η «Ζαχαρούπολη». Θα θυμάστε τα σπιτάκια με τα ζαχαρωτά που καταλάμβαναν ολόκληρη την πλατεία Συντάγματος.

Αλλά κι αν εσείς τα έχετε ξεχάσει, οι ελεγκτές του υπουργείου Ανάπτυξης σίγουρα μπορούν να σας φρεσκάρουν τη μνήμη. Βλέπετε, εκεί περνούσαν όλες τους τις γιορτές αφού οι έμποροι στα χαριτωμένα αυτά σπιτάκια, είχαν βρει διάφορες πατέντες για να αδειάζουν τις τσέπες των περαστικών: ένα ζαχαρωτό κόστιζε 32 ευρώ, μια γκοφρέτα 20, κ.ο.κ. Κι έτσι, τα κλιμάκια των ελεγκτών μπαινόβγαιναν στα σπιτάκια, μόνο που αντί για τα κάλαντα έλεγαν στον κάθε έμπορο τι πρόστιμο θα πληρώσει για αισχροκέρδεια.

Οταν πια η αλμυρή «Ζαχαρούπολη» αποκαθηλώθηκε, φύτρωσε στη θέση της το «Μαγεμένο Δάσος» του Νικήτα Κακλαμάνη. Ετσι βάφτισε τον Εθνικό Κήπο ο δήμαρχος μια χρονιά πριν οικειοποιηθούν το ρόλο των καλικάντζαρων οι νεαροί με τις μολότοφ, και μετατρέψουν το χριστουγεννιάτικο δέντρο του σε φλεγόμενη βάτο.

Εφέτος, πάλι, στο σημείο που μαρτύρησε το περσινό δέντρο φιγουράρει η καινούργια αθηναϊκή πατέντα: ο δήμαρχος έστησε ένα δέντρο φτιαγμένο από 250 άλλα δέντρα (κάτι σα παζλ για φυσιολάτρες…), το οποίο επιπροσθέτως γέμισε με γαλάζια φωτάκια, ώστε να μοιάζει όσο γίνεται λιγότερο με δέντρο. Για τους υπόλοιπους κανείς δεν μπορεί να ξέρει, αλλά ένας τουλάχιστον Αθηναίος απήλαυσε θέλοντας και μη τη χριστουγεννιάτικη πανδαισία από λαμπάκια για ένα πλήρες εικοσαήμερο: είναι ο υπουργός Οικονομικών, του οποίου το γραφείο βρίσκεται ψηλά πάνω απ’ το Σύνταγμα, κι έτσι το χτυπούσαν ολονυχτίς τα στριφογυριστά φωτορυθμικά της πλατείας. Οπότε μπορεί κανείς να υποθέσει πως ο Γ. Παπακωνσταντίνου πέρασε υπέροχες εορταστικές νύχτες μελετώντας τον προϋπολογισμό σε κλίμα «Barbarella» με την ντίσκο-μπάλα του Συντάγματος να φωτίζει το έργο του…

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s