Η υπομονή των πολιτών εξαντλείται

  • Αλλιώτικα ήταν ετούτα τα Χριστούγεννα. Και δεν ήταν μόνο ο καιρός, ο ζεστός αέρας και ο ήλιος, που έκαναν τις μέρες να ταιριάζουν περισσότερο σε Πάσχα. Ηταν οι κουβέντες των ανθρώπων σε μικρές και μεγάλες παρέες, που γρήγορα έφευγαν από τις ευχές και κατέληγαν στην οικονομία. Αν κανείς είχε αμφιβολία ότι η οικονομική κρίση είναι εδώ, νομίζω ότι τις μέρες αυτές βεβαιώθηκε.

Σχεδόν παντού, στις πρόχειρες κουβέντες στο πόδι, αλλά και στις μακροσκελείς συζητήσεις, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο το θέμα ήταν αυτό. Και σε όλες τις εκφάνσεις. Από την γκρίνια των καταστηματαρχών για τη μείωση της πελατείας, συνοδευόμενη από τον ψευτοεκβιασμό στο άκουσμα των αυστηρών ελέγχων για αποδείξεις ότι «αν γίνουν αυτά εμείς θα κλείσουμε, δεν μπορούμε να πληρώσουμε, θα απολύσουμε κόσμο», μέχρι και τις θεωρίες συνωμοσίας, με ιδιαίτερα διαδεδομένη αυτή για τους ελέγχους σε γιατρούς.

Σύμφωνα με αυτήν, οι έλεγχοι που έγιναν σε ιατρεία και έδωσαν εντυπωσιακά στοιχεία φοροδιαφυγής σταμάτησαν γιατί οι γιατροί απείλησαν με απεργία διαρκείας, που θα άφηνε τα νοσοκομεία χωρίς ιατρικό προσωπικό μέσα στις γιορτές.

Κάτι, όμως, φαίνεται ότι αλλάζει. Ολο και περισσότεροι πολίτες δείχνουν να συνειδητοποιούν ότι το κράτος και πολύ περισσότερο το κρατικό ταμείο δεν είναι κάτι ξένο, κάτι που δεν τους αφορά.

Δείχνουν να αντιλαμβάνονται ότι εάν κάποιος κλέβει από το κρατικό ταμείο, ο λογαριασμός έρχεται σε αυτούς και μάλιστα φουσκωμένος. Οτι όταν οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν δουλεύουν, αυτοί είναι που δεν έχουν τις υπηρεσίες για τις οποίες πληρώνουν.

Ετσι, τις μέρες αυτές άκουσα φίλη μου, η οποία για χρόνια πηγαίνει τα παιδιά της στον ίδιο παιδίατρο, να δηλώνει εξοργισμένη με τη συμπεριφορά του. Με την πρακτική που έχει υιοθετήσει, να γράφει στο βιβλιάριο ασθενείας όχι τη μία επίσκεψη που δέχθηκε, αλλά, αναδρομικά, τρεις και τέσσερις επισκέψεις, εικονικές φυσικά, χρησιμοποιώντας, μάλιστα, τη σφραγίδα «πρώτη επίσκεψη», για την οποία λαμβάνει μεγαλύτερη αμοιβή από τον ασφαλιστικό φορέα.

Η διαδεδομένη εικόνα για ασφαλιστικά ταμεία στα πρόθυρα κατάρρευσης και η σχεδόν αναπόφευκτη προοπτική να χρειαστεί η ίδια να δουλέψει περισσότερα χρόνια γιατί τα ταμεία δεν αντέχουν, σίγουρα συνέβαλε στην τωρινή αντίδρασή της.

Για πρώτη φορά, επίσης, άκουσα φίλους να διαμαρτύρονται έντονα για κοινούς γνωστούς, δημοσίους υπαλλήλους, που με ένα χαρτί από τον γιατρό εξασφαλίζουν επιπλέον ημέρες άδειας και θα μείνουν στο σπίτι τους μέχρι μετά την Πρωτοχρονιά, επιτυγχάνοντας να γεφυρώσουν τις αργίες.

Μια επίσκεψη σχεδόν σε οποιαδήποτε δημόσια υπηρεσία αυτές τις ημέρες θα δείξει ότι πρόκειται για ιδιαίτερα διαδεδομένη πρακτική.

Το να αρχίζουν, επιτέλους, οι πολίτες να αντιδρούν σε τέτοια και πολλά ανάλογα φαινόμενα, που έχουν παγιωθεί στην καθημερινότητά μας, είναι θετικό. Οσο η αντίδραση αυτή μεγαλώνει, ισχυροποιείται το αίτημα για αλλαγές.

Παράλληλα, εντείνεται η ευθύνη της πολιτείας, η απαίτηση για υιοθέτηση εκείνων των μέτρων και για ενεργοποίηση των κατάλληλων μηχανισμών, ώστε να αλλάξουν κάποια πράγματα.

Ταυτόχρονα, διαρκώς μειώνονται τα χρονικά περιθώρια. Η υπομονή εξαντλείται και όλοι περιμένουν από το στάδιο της διαπίστωσης των στρεβλώσεων, να περάσουμε στο στάδιο αντιμετώπισής τους.

Με δεδομένο, μάλιστα, ότι οι στρεβλώσεις αυτές λειτουργούν ως παράγοντες επιδείνωσης της κακής οικονομικής κατάστασης, η διόρθωσή τους είναι ένα από τα βασικά πεδία, στα οποία θα αξιολογείται η αποτελεσματικότητα των κυβερνήσεων εφεξής. [Tης Δωρας Aντωνιου, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 29/12/2009]

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s