Πολεμική επιχείρηση

  • Συνθήκες όξυνσης του πολέμου με τη λεγόμενη νεοτρομοκρατία διαμορφώνουν οι 100 (!) σφαίρες που ρίχτηκαν από ομάδα ενόπλων με Καλάσνικοφ εναντίον έξι νεαρών αστυνομικών στην πιο μαζική επίθεση αυτού του τύπου, που κατά μια ευτυχή σύμπτωση δεν στέρησε τη ζωή κανενός.

Στη συμπλήρωση μιας εβδομάδας πιεστικών κινήσεων από την πλευρά του υπουργού Μιχ. Χρυσοχοΐδη, με τις οποίες δεν ήταν σύμφωνοι όλοι οι αξιωματικοί, εκδηλώθηκε αυτή η αιματηρή επίθεση την οποία ο ίδιος χαρακτήρισε ως την πιο ειδεχθή που έγινε ποτέ. Μάλιστα η επίθεση έγινε σε μια περίοδο διοικητικών ανακατατάξεων στην Αστυνομία, που παραμένει χωρίς ηγεσία επί μία εβδομάδα στη διάρκεια της οποίας εξελίσσεται το σύνηθες παρασκήνιο για τη διαμόρφωση των νέων ισορροπιών στις επιχειρησιακές βαθμίδες. Η προχθεσινοβραδινή επίθεση είχε τα χαρακτηριστικά παρόμοιων επιθέσεων που άρχισαν να εκδηλώνονται τον περασμένο Δεκέμβριο μετά τη δολοφονία του μαθητή Αλέξ. Γρηγορόπουλου από τον αστυνομικό Κορκονέα στα Εξάρχεια. Χρησιμοποιήθηκαν αυτόματα όπλα τύπου Καλάσνικοφ και μάλιστα λευκού ποινικού μητρώου στα εγκληματολογικά εργαστήρια. Η εισαγωγή νέων όπλων στο προσκήνιο ερμηνεύεται από τους αρμόδιους αξιωματικούς ως εμφάνιση πρόσθετης ένοπλης ισχύος. Ακόμη η χρησιμοποίηση τριών κλεμμένων μοτοσικλετών που συνδέονται με την επίθεση από τις αρχές υποδηλώνει τη συμμετοχή τουλάχιστον έξι ατόμων στην επιχείριση.

Η επιλογή ως στόχου ομάδας αστυνομικών και με τέτοια καταιγιστική δύναμη πυρός σημαίνει για τους αρμόδιους αξιωματικούς άμεση και εσπευσμένη αντίδραση με την επιδίωξη βαριών απωλειών. Μια από τις μοτοσικλέτες που αναφέρεται ότι χρησιμοποιήθηκαν είχε κλαπεί αυθημερόν. Επίσης για τέτοιου είδους επιθέσεις οι αρμόδιοι αξιωματικοί λένε ότι δεν χρειάζεται πολυήμερη προπαρασκευή.

Σε ό,τι αφορά την ταυτότητα της οργάνωσης που θα αναλάβει την ευθύνη της επίθεσης, ένας συνειρμός δημιουργείται για τον Επαναστατικό Αγώνα, δεδομένου ότι χρησιμοποιήθηκαν Καλάσνικοφ, ανεξαρτήτως τού ότι δεν ταυτίζονται βαλλιστικά με τα δύο που έχει ήδη χρησιμοποιήσει η οργάνωση. Δεύτερο συνειρμό δημιουργεί η ρίψη χειροβομβίδας που άφησε ελάχιστα υπολείμματα, όπως έγινε σε πρόσφατη επίθεση της ίδιας οργάνωσης.

Αλλά το κυριότερο που παραπέμπει τους αρμόδιους στον «Ε.Α.» είναι το γεγονός ότι έχει διεκδικήσει την πρωτοπορία στη νέα εποχή και είναι εύλογο να θέλει να καθορίσει τις γραμμές σε σχέση με τις τελευταίες εξελίξεις. Μια παρατήρηση που δημιουργεί προβληματισμό είναι το γεγονός ότι ο «Ε.Α.» είχε στραφεί τους τελευταίους μήνες σε θεαματικές αλλά αναίμακτες επιθέσεις, οπότε αν πρόκειται γι’ αυτόν είναι προφανές ότι μπαίνει σε διαδικασία νέας επιχειρησιακής στροφής. Σε κάθε περίπτωση απαντήσεις θα δοθούν με την αναμενόμενη προκήρυξη. Στον τομέα των γενικότερων ερευνών ταξινομούνται διάφορα υλικά και γίνονται αναλύσεις υλικών που βρέθηκαν στις εγκαταλειμμένες μοτοσικλέτες, αλλά και στον χώρο της ένοπλης επίθεσης. *

  • Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΜΑΡΝΕΛΛΟΥ, Ελευθεροτυπία, Πέμπτη 29 Οκτωβρίου 2009
Advertisements

Καιρός για «όχι» και στις μαθητικές παρελάσεις;

  • ΠΛΗΘΑΙΝΟΥΝ ΟΙ ΦΩΝΕΣ ΑΠΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ, ΠΟΥ ΒΛΕΠΟΥΝ ΟΤΙ ΔΕΝ ΠΡΟΣΦΕΡΟΥΝ ΚΑΤΙ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΚΑΤΑΛΟΙΠΟ ΑΛΛΩΝ ΕΠΟΧΩΝ
  • Των ΑΝΝΑΣ ΑΝΔΡΙΤΣΑΚΗ – ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΙΟΥΣΗ, Ελευθεροτυπία, Τρίτη 27 Οκτωβρίου 2009

«Οι μαθητικές παρελάσεις, που κληρονομήσαμε από τον Μεταξά, δεν έχουν νόημα. Πουθενά αλλού δεν γίνονται. Τη 14η Ιουλίου, οι Γάλλοι πολίτες βγαίνουν και χορεύουν στους δρόμους. Πρέπει να βρούμε άλλους τρόπους γιορτής, πιο ζωντανούς. Ομως εμείς φανατιζόμαστε. Φοβόμαστε μη χάσουμε τη σημαία μας…».

Λόγια της Αλκης Ζέη, πριν από δύο χρόνια περίπου, αναφορικά και με τις μαθητικές παρελάσεις, μια επινόηση του Φρειδερίκου της Πρωσίας, όταν ήταν υπό διαμόρφωση τα εθνικά κράτη, που αποθεώθηκε στη χιτλερική Γερμανία και η οποία καθιερώθηκε στην Ελλάδα επί Μεταξά και ήταν εθνικό πρόταγμα της δικτατορίας του. Την παλιά τους «αίγλη» αναστήλωσε το 1967 η δικτατορία του Παπαδόπουλου.

Τα τελευταία χρόνια όλο και πυκνώνουν οι φωνές και από πολλούς εκπαιδευτικούς όλων των βαθμίδων που διαφωνούν, καθώς «η παρέλαση επισκιάζει τον παιδευτικό χαρακτήρα που πρέπει να έχει για το σχολείο ο εορτασμός των εθνικών επετείων».

Απόλυτα αρνητικός ο Δ. Μπράτης (ΔΟΕ). Προβληματίζεται ο Δ. Πεππές (ΟΛΜΕ)

Απόλυτα αρνητικός ο Δ. Μπράτης (ΔΟΕ). Προβληματίζεται ο Δ. Πεππές (ΟΛΜΕ) «Εδώ και χρόνια γίνεται συζήτηση τόσο στον εκπαιδευτικό κόσμο όσο και σε ολόκληρη την ελληνική κοινωνία για τον θεσμό των μαθητικών παρελάσεων. Είναι σίγουρο ότι οι παρελάσεις αποτελούν κατάλοιπο μιας άλλης εποχής και δεν προσφέρουν σχεδόν τίποτα το ουσιατικό στη σημερινή, σύγχρονη εκπαιδευτική και μαθησιακή διαδικασία», σημειώνει ο Δημήτρης Μπράτης, πρόεδρος ΔΟΕ (Διδασκαλικής Ομοσπονδίας Ελλάδας).

«Μεγαλύτερο βάρος πρέπει να δοθεί μέσα στα σχολεία για την ανάλυση του περιεχομένου των εθνικών εορτών και για το πώς αυτό θα γίνει κτήμα των μαθητών. Είναι βέβαιο, πάντως, πως η ελληνική κοινωνία δεν είναι ακόμη έτοιμη να δεχτεί την κατάργηση του θεσμού, γι’ αυτό χρειάζεται ένας σοβαρός και εποικοδομητικός διάλογος, στον οποίο θα συμμετέχουν όλες οι πλευρές».

«Το εκπαιδευτικό ζητούμενο είναι το πρότυπο το οποίο θα προκύπτει από τα ιστορικά γεγονότα της εποχής εκείνης, όπου ένας ολόκληρος λαός αντιστάθηκε στις ιδέες του φασισμού», υπογραμμίζει ο Δημήτρης Πεππές, πρόεδρος ΟΛΜΕ (Ομοσπονδία Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης). «Από κει κι ύστερα οι διάφορες εκδηλώσεις οι οποίες διαδραματίζονται στον χώρο της εκπαίδευσης θα πρέπει να συντείνουν προς την κατεύθυνση αυτή. Υπάρχει ένας προβληματισμός τα τελευταία χρόνια στο κατά πόσον οι μαθητικές παρελάσεις, ως τέτοιες εκδηλώσεις, συμβάλλουν προς αυτή την κατεύθυνση.

Η Ομοσπονδία δεν έχει καταλήξει σε συγκεκριμένη θέση, αλλά αυτό που μας ενδιαφέρει είναι να προκύπτει από αυτές τις εκδηλώσεις ο στόχος, δηλαδή η νέα γενιά να μπορεί με βάση τα συγκεκριμένα πρότυπα να κινηθεί ανάλογα στην κατοπινή του ζωή. Εξάλλου, θα πρέπει να τονιστεί πως η συμμετοχή στις παρελάσεις πρέπει να είναι εθελούσια και ίσως πρέπει να δούμε το ζήτημα υπό αυτό το πρίσμα, της εκούσιας συμμετοχής, και να μη σταθούμε θετικά ή αρνητικά».

Αρνητική στις παρελάσεις είναι η Ενωση Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης (Χανίων), καθώς, όπως επισημαίνει με αφορμή την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου, «Πρέπει να περάσουμε σε ένα νέο επίπεδο επικοινωνίας με τα παιδιά και σ’ αυτή την κατεύθυνση δεν βοηθούν καθόλου διαχωρισμοί, όπως οι “κοντοί” και οι “ψηλοί”, οι “σημαιοφόροι” και οι “άλλοι”, που καλλιεργούνται με τη λογική των παρελάσεων. Το πώς τιμάς το εθνικό μας σύμβολο, τη σημαία, δεν έχει σχέση με την επίδοση αυτού ή εκείνου του μαθητή, αλλά με την κατανόηση της ουσίας κάθε εθνικής επετείου. Να μιλήσουμε απλά και κατανοητά στους μαθητές, αυτό προέχει». *

  • ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Ι. ΜΟΥΤΖΟΥΡΗΣ
  • «Γελοιοποίηση αντί για μέθεξη»

«Τείνω να διαμορφώσω την άποψη ότι οι μαθητικές παρελάσεις στις εθνικές και τοπικές εορτές, όπως βλέπουμε να έχουν εξελιχθεί και να γίνονται, ουδέν εξυπηρετούν, δεν βοηθούν στη διατήρηση μνημών και δεν δημιουργούν ανάταση.

Είναι κακώς προετοιμασμένες, οι αρχηγοί των παρελαυνόντων τμημάτων δεν ενδιαφέρονται να δώσουν παλμό, ο βηματισμός είναι άναρχος, πολλοί από τους συμμετέχοντες/ουσες ενδύονται κατά τρόπο έως και προκλητικό και γενικώς προκαλείται θυμηδία. Μάλλον συμβάλλουν σε υποβάθμιση και γελοιοποίηση ιστορικών μνημών και επιτυχιών του λαού μας, παρά σε μέθεξη. Χαρακτηριστική δε βολή τούς δόθηκε στο πρόσφατο παρελθόν από τις καταδικαστέες αντιδράσεις στην αξιέπαινη αρίστευση αλλογενών μαθητών, στους οποίους ακραίοι συμπατριώτες μας αρνήθηκαν να τους το αναγνωρίσουν με τη σημαιοφορία τους στην παρέλαση. Πιστεύω ότι θα έπρεπε να χαιρόμαστε γι’ αυτούς τους νέους συνέλληνες, παρά να αντιδρούμε.

Σε μια περίοδο απομυθοποιήσεως των πάντων, εξασθενήσεως μνημών και παγκοσμιοποιήσεως, μάλλον επέστη ο χρόνος να παύσουμε να γελοιοποιούμε τις εθνικές εορτές και με τις μαθητικές παρελάσεις» Πρύτανης ΕΜΠ

  • ΘΟΔΩΡΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΑΣ
  • «Να γίνονται εκδηλώσεις μέσα στα σχολεία»

«Η ιστορική συνείδηση και μνήμη αποτελούν απαραίτητες συνθήκες για την επιβίωση και τη διατήρηση της πολιτισμικής ταυτότητας ενός λαού ή / και έθνους.

Κατά συνέπεια, οι παράγοντες που συμβάλλουν στην ενδυνάμωση και διατήρηση αυτών των αξιών, δεν μπορεί παρά να είναι κοινά αποδεκτοί από το σύνολο στο οποίο αναφέρονται. Παρά την αδιαμφισβήτητη αποδοχή τους όμως, ζητούμενο παραμένει ο τρόπος με τον οποίο επιδιώκεται η πραγματοποίηση του κοινού στόχου, ο οποίος εκλαμβάνεται διαφορετικά από τους αρμόδιους παράγοντες της εκπαίδευσης και της πολιτείας. Γιατί η ελληνική κοινωνία εξακολουθεί να βιώνει την αντιφατικότητα της φυσιογνωμίας της, τον ευρωπαϊκό εκσυγχρονισμό από τη μια και την ομφαλοσκοπική εντροπία από την άλλη. Οι μαθητικές παρελάσεις, με τον τρόπο που συνεχίζουν να εμφανίζονται, δεν αποτελούν παρά επιβιώσεις μιας προ πολλού ξεπερασμένης αντίληψης που ιδεολογικά, παιδαγωγικά και κοινωνιολογικά δεν αντιστοιχεί πια στις απαιτήσεις μιας σύγχρονης πολυπολιτισμικής κοινωνίας.

Περισσότερο, λοιπόν, από εκδηλώσεις ενός επιφανειακού εντυπωσιασμού και μιας τυπολατρικής εμμονής στην κακώς νοούμενη παράδοση, η απότιση φόρου τιμής στην ιστορική πραγματικότητα και η κοινή αποδοχή της πολιτισμικής μνήμης, πρέπει να εμφανιστούν με διαφορετική μορφή. Οι μαθητές, οι εκπαιδευτικοί, οι γονείς και κηδεμόνες και γενικότερα ολόκληρη η συγκεκριμένη κατά περίπτωση μαθητική κοινότητα μπορούν να πραγματοποιούν εκδηλώσεις πολιτιστικού περιεχομένου μέσα στον χώρο του σχολείου και με ποικίλες δράσεις (θεατρικό παιχνίδι και παράσταση, χάπενινγκ και πολυθέαμα) βιωματικού χαρακτήρα να έρθουν σε άμεση επαφή με το ιστορικό παρελθόν, ώστε να συνειδητοποιήσουν πραγματικά την εθνική τους ταυτότητα.

Αυτός είναι, ίσως, ο καλύτερος τρόπος για την επίτευξη του τελικού αποτελέσματος, περισσότερο από ανούσιες φιέστες, με συχνά κιτς εμφάνιση».

Καθηγητής Θεατρολογίας στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Αθηνών

  • ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΚΑΜΠΑΡΔΩΝΗΣ
  • «Εχουν κάτι από πασαρέλα αλλά και συντροφικότητα»

«Βαριόμουνα, από μικρός, να συμμετέχω σε παρελάσεις, αλλά και με γοήτευαν -εξάλλου ήταν μια ευκαιρία να φλερτάρουμε με τα κορίτσια των Θηλέων, που ανέβαζαν τη φούστα πάνω απ’ το γόνατο και μας τρέλαινε η μοβ κλείδωση, τα κοντά λευκά καλτσάκια, η απαρχή των μηρών.

Δεν ξέρω, πια, αν είναι χρήσιμες ή όχι, και με ποια έννοια άραγε; Πάντως, πέρα από τις πολιτικές εμμονές και ιδιοτέλειες, ένθεν και ένθεν (οι πιο φοβερές ήταν οι παρελάσεις στη Σοβιετία, με τους στρατηγούς να έχουνε καπλαντισμένα τα στήθη από γαλόνια), το να βλέπω τόσους νέους μαζί είναι κάτι που ακόμα με γοητεύει, μέσα στη γεροντοκρατία. Και, παρ’ ότι δεν έχω παιδιά, κατανοώ τη συγκίνηση, ίσως και την περηφάνια των γονιών. Ανθρώπινο. Εξάλλου και η επαναστατική γυμναστική άλλων ομάδων, με λάβαρα και σημαίες, είναι μια μορφή παρέλασης, που επίσης μου αρέσει. Το πράγμα, σε κάθε περίπτωση, περιέχει κάτι από πασαρέλα, συντροφικότητα, συν ολίγον φρόνημα. Ιδίως αν η μέρα είναι φαντασμαγορική και η σημαιοφόρος γιορτάζει του Αγίου Διμετρίου». Συγγραφέας

  • ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΚΟΥΛΟΥΡΗ
  • «Μιλιταρισμός και εθνικοφροσύνη»

«Η απάντηση (θετική ή αρνητική) στο ερώτημα αν πρέπει να καταργηθούν οι παρελάσεις εξαρτάται από τον στόχο που εξυπηρετούν σήμερα οι σχολικές παρελάσεις στο πλαίσιο της αγωγής του πολίτη.

Αν θεωρήσουμε ότι οι παρελάσεις εντάσσονται στο εκπαιδευτικό έργο (πάντως καταναλώνουν εκπαιδευτικό χρόνο), ποιος ακριβώς είναι ο παιδαγωγικός τους ρόλος;

Η μιλιταριστική οργάνωση, ο αποκλεισμός όλων εκείνων (μικρών παιδιών, πάντως) που δεν “δικαιούνται” να μοιράζονται τη γαλανόλευκη βάσει σοβινιστικών συνειρμών, τα “σκάνδαλα” που ξεσπούν κατά καιρούς με θύματα άριστους μεν αλλά αλλοδαπούς μαθητές δεν αφήνουν περιθώρια παρανόησης ως προς το συμβολισμό της παρέλασης. Αξίζει να υπενθυμίσουμε ότι μεταπολεμικά η υπεράσπιση της σημαίας εναποτίθετο μόνο σε όσους πρόσφεραν τα εχέγγυα της εθνικής “αυθεντικότητας”, η οποία ταυτιζόταν με την “εθνικοφροσύνη”, και ότι οι παρελάσεις ως επιβεβαίωση “εθνικοφροσύνης” άνθησαν κατεξοχήν στην περίοδο της δικτατορίας των συνταγματαρχών. Στη σύγχρονη δημοκρατική Ελλάδα δεν είναι δυνατόν να εξακολουθεί να υπάρχει ένας απαρχαιωμένος θεσμός που διδάσκει τη στρατιωτική πειθαρχία ολοκληρωτικών καθεστώτων. Εχουμε αναρωτηθεί ποιες αξίες και ποια πρότυπα συμπεριφοράς εμπνέει στις νέες γενιές μια στρατιωτικού ύφους τελετή με πειθαρχημένο βηματισμό και ομοιόμορφες στολές;».

Καθηγήτρια Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου

  • ΜΑΝΩΛΗΣ ΧΑΡΟΣ
  • «Μόνο ανατριχίλα μου προκαλούν»

«Δεν μ αρέσουν καθόλου οι παρελάσεις. Για να κάνω σαφή τη θέση μου, τις βρίσκω φασιστικές.

Τα φασιστικά καθεστώτα στηρίζονται σ’ αυτή την ανόητη επίδειξη βηματισμού υπηκόων τους, που επί το πλείστον συμμετέχουν υποχρεωτικά (και υποχρεώνεις με πολλούς τρόπους κάποιον) για να δείξουν τι άραγε;… πως τον ΛΟΚατζή άμα θες τον κάνεις μαζορέτα, που και στριφογυρνά το όπλο και βηματίζει στον ρυθμό… αστεία πράματα.

Ολα αυτά τα ΛΟΚ-ΟΥΚ-ΠΟΥΚ…-ΚΔΟΑ μού φαίνονται πολύ γελοία όταν βολτάρουν καμαρωτά στην Πανεπιστημίου. Ακόμα ηχεί στ’ αυτιά μου η φωνή του εκφωνητή της ΥΕΝΕΔ να τσαμπουκαλεύεται με τον επίδοξο εισβολέα που θα δει τα μούσκουλα και όχι να τολμήσει… αλλά ούτε να του περάσει από το νου. Η έννοια της μαθητικής παρέλασης μου προκαλεί ανατριχίλα. Με υποχρέωσαν να παρελάσω επί χούντας, και ποτέ δεν το αποδέχτηκα, αλλά που υποχρέωσαν την κόρη μου να παρελάσει το 2000, ποτέ δεν το κατάλαβα. Τη στιγμή μάλιστα που “υπερπατριώτες” απαγορεύουν σε άριστους “μετέχοντες της ελληνικής παιδείας” να παρελάσουν. Φαίνεται πως η Ελλάδα σήμερα μπορεί να μην είναι περήφανη για τα μυαλά που τρέφει και γαλουχεί, αλλά είναι περήφανη για τα μπούτια που την περπατούν και την παρελαύνουν».

Ζωγράφος

Φόβοι για μεγάλο κύμα νεόπτωχων στην Ε.Ε. λόγω της κρίσης…

Κύμα νεόπτωχων αναμένει η Ενωμένη Ευρώπη μετά την άνοδο της ανεργίας στα κράτη-μέλη. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν στην 8η Σύνοδο για την Καταπολέμηση της Φτώχειας και του Κοινωνικού Αποκλεισμού που έλαβε χώρα στη Στοκχόλμη, οι φτωχοί ξεπερνούν τα 80.000.000, αριθμός που αναμένεται να αυξηθεί από τη συνεχόμενη μείωση των εργαζομένων με τον κίνδυνο η ανεργία να γίνει μακροχρόνια και να επιφέρει κοινωνικό αποκλεισμό.

Η σουηδική προεδρία επανεπιβεβαίωσε την πρόθεση της Ε. Ε. να αποτελέσει το 2010  Ετος Καταπολέμησης της Φτώχειας. Επί της ουσίας, όμως, μετέθεσε τον στόχο εξάλειψής της  στο 2020, θέτοντας τις βάσεις για μία ακόμη δεκαετή στρατηγική.

Στο συνέδριο που διεξήχθη στη σουηδική πρωτεύουσα στις 15 – 16 Οκτωβρίου, κεντρικό ζήτημα ήταν η στρατηγική ενεργού κοινωνικής επανένταξης, η οποία θεωρείται και η ενδεδειγμένη για την οικονομική κρίση. «Πρέπει να αποφύγουμε την άνοδο του κοινωνικού αποκλεισμού στην Ε. Ε.» δήλωσε η Σουηδή υπουργός Δημόσιας Υγείας και Προστασίας Ηλικιωμένων και οικοδεσπότης της εκδήλωσης, Μαρία Λάρσον. «Για να αντιμετωπίσουμε αυτήν την πρόκληση πρέπει να έχουμε ισχυρή πολιτική βούληση. Πρέπει να κάνουμε ό, τι είναι δυνατό για να καταπολεμήσουμε τον μακροχρόνιο αποκλεισμό από την αγορά εργασίας. Επίσης, απαιτείται συνεργασία μεταξύ κυβέρνησης και κοινωνίας και ταυτόχρονα, μία ευρεία προσέγγιση με συνδυασμό μέτρων». Σημαντική ήταν η τοποθέτηση του Γιοακίμ Πάλμε, καθηγητή του Ινστιτούτου Μελλοντικών Σπουδών της Σουηδίας και ενός εκ των κεντρικών ομιλητών του συνεδρίου: «Η υπάρχουσα οικονομική και κοινωνική κατάσταση δείχνει ότι τα κράτη-μέλη πρέπει να καλύψουν πολύ δρόμο ακόμη για να φτάσουν στους στόχους τους. Πρέπει να σταματήσουν να επικεντρώνονται στη μείωση της φτώχειας και να υιοθετήσουν μία ευρύτερη κοινωνική πολιτική».

Στο κλείσιμο στου συνεδρίου, ο Βλαντιμίρ Σπίντλα, επίτροπος για την Εργασία, τις Κοινωνικές Υποθέσεις και τις Ισες Ευκαιρίες, τόνισε: «Είναι ζωτικό να αντιμετωπίσουμε άμεσα τον φαύλο κύκλο που ξεκινάει από τη μακρόχρονη ανεργία και καταλήγει στον κοινωνικό αποκλεισμό. Την ίδια ώρα, οφείλουμε να συνεχίσουμε να προσπαθούμε ώστε τα κοινωνικά μοντέλα μας να είναι βιώσιμα στον χρόνο και οι μελλοντικές γενιές να ωφεληθούν από αυτά. Η αλληλεγγύη είναι μία από τις θεμελιώδεις αξίες της Ε. Ε. Απαιτείται να εργαστούμε ομαδικά για την προώθηση της ενεργού κοινωνικής επανένταξης μέσα από αναβαθμισμένες πολιτικές που συνδυάζουν πολιτικές δημιουργίας θέσεων εργασίας, πρόσβαση σε υπηρεσίες πρώτης ανάγκης και θέσπιση επαρκούς ελάχιστου εισοδήματος. Το 2010 θα είναι για την Ε. Ε. Ετος Καταπολέμησης της Φτώχειας και του Κοινωνικού Αποκλεισμού, με μοναδικό στόχο να δημιουργήσουμε μαζί μία κοινωνία για όλους».

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, περίπου 80.000.000 Ευρωπαίοι ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας – 16% του συνολικού πληθυσμού. Ενας στους δέκα Ευρωπαίους ζει σε οικία όπου δεν εργάζεται κανείς.

  • «Πριν υπάρξω άπορη»

Η κ. Νικόλ Τονό, φτωχή η ίδια, μίλησε σε ένα από τα πάνελ του συνεδρίου, με την αρωγή της ΜΚΟ Δίκτυο Καταπολέμησης της Φτώχειας (EAPN) και έστειλε το δικό της μήνυμα: «Συνάντησα φτωχούς ανθρώπους από όλες τις χώρες της Ε. Ε. και ένιωσα πολλές φορές σοκαρισμένη. Αυτό που μου έκανε μεγάλη εντύπωση ήταν η ανομοιομορφία της φτώχειας των ανθρώπων ανάμεσα στα κράτη-μέλη. Πριν υπάρξω άπορη, δεν είχα ιδέα γι’ αυτά που έζησα στη συνέχεια. Ο κόσμος της φτώχειας είναι ξεχωριστός, διαφορετικός, άγνωστος στους περισσότερους». Η κατάσταση είναι εξίσου ανησυχητική και για τα παιδιά. Στην Ευρώπη των 27, το 9,4% των παιδιών ζουν με άνεργους γονείς. Η γ. γ. της οργάνωσης EUROCHILD, Τζέινα Χέινσγουορθ, υποστηρίζει ότι «η εικόνα για το πώς η οικονομική κρίση επηρεάζει τις ζωές των οικογενειών και των παιδιών τώρα αρχίζει να αναδεικνύεται. Οι απώλειες θέσεων εργασίας είναι απλώς η κορυφή του παγόβουνου και αυτοί που βρίσκονται σε πιο δεινή θέση είναι όσοι ήταν σε άσχημη κατάσταση πριν από την κρίση. Με τη μετατόπιση της προσοχής σε εκείνους οι οποίοι έχασαν την εργασία τους εξαιτίας της ύφεσης, οι πιο ευάλωτες κοινωνικές ομάδες είναι ξεχασμένες».

  • Του απεσταλμένου μας στη Στοκχολμη Τασου Oικονομου, Η Καθημερινή, 28/10/2009

Οι Ελληνες δηλώνουν ότι είναι φτωχοί

  • Σύμφωνα με έρευνα του Ευρωβαρόμετρου, ένας στους τρεις λέει ότι δυσκολεύεται να τα βγάλει πέρα με το μισθό του

Σοβαρό και γενικευμένο πρόβλημα θεωρούν τη φτώχεια στη χώρα περισσότεροι από τέσσερις στους πέντε Ελληνες, σύμφωνα με έρευνα του «Ευρωβαρόμετρου», της περιοδικής σφυγμομέτρησης της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης, που δόθηκε χθες στη δημοσιότητα στις Βρυξέλλες φέρνοντας την Ελλάδα σε μια από τις χειρότερες θέσεις στην Ευρωπαϊκή Ενωση.

Σύμφωνα με την έρευνα, το 84% των Ελλήνων κρίνει ότι η φτώχεια είναι πρόβλημα που πλήττει μεγάλα στρώματα του πληθυσμού, ποσοστό που είναι από τα υψηλότερα στην Ενωση. Αντιστοίχως ένας στους τρεις Ελληνες (35%) δηλώνει ότι δυσκολεύεται να τα βγάλει πέρα με τον μισθό του, ενώ μόνο ο ένας στους δέκα δηλώνει ότι δεν αντιμετωπίζει πρόβλημα και οι υπόλοιποι τοποθετούν εαυτούς «κάπου στη μέση». Τα ποσοστά αυτά είναι λίγο ώς πολύ τα ακριβώς αντίθετα του ευρωπαϊκού μέσου όρου όπου ο ένας στους τρεις δηλώνει ότι δεν αντιμετωπίζει δυσκολίες και ο ένας στους δέκα ότι δυσκολεύεται…

Στην Ευρώπη, συνολικά, τα πρωτεία στη φτώχεια ή τουλάχιστον τον φόβο της φτώχειας, κρατούν οι Ούγγροι με 96% ακολουθούμενοι από τους Βούλγαρους και τους Ρουμάνους (92% και 90% αντιστοίχως), τους Λεττονούς, στο 89% και, δυτικότερα, τους Πορτογάλους (88%), τους Γάλλους (86%) και τους Ελληνες. Στο άλλο άκρο, το πρόβλημα δείχνει να είναι μικρότερο, τουλάχιστον στην αντίληψη των πολιτών, στη Δανία, όπου δύο στους τρεις (68%) κρίνουν ότι το πρόβλημα της φτώχειας έχει μικρές διαστάσεις στη χώρα τους, στην Κύπρο (65%) και τη Σουηδία (61%). Σε όλες τις υπόλοιπες χώρες της Ενωσης η πλειονότητα του πληθυσμού θεωρεί το πρόβλημα ευρέως διαδεδομένο, ενώ στην Ευρώπη συνολικά την ίδια άποψη έχουν οι τρεις στους τέσσερις ερωτηθέντες (73%).

Ομως η φτώχεια δεν είναι αφηρημένη έννοια. Εχει συγκεκριμένες αιτίες και ως πρώτη τέτοια οι Ευρωπαίοι θεωρούν την αύξηση της ανεργίας, όμως αναγνωρίζοντας το διαρκές, ίσως επιδεινούμενο πρόβλημα των «εργαζόμενων φτωχών», ως δεύτερη αιτία κατατάσσουν τους πενιχρούς μισθούς και τρίτο της αντιστοίχως μικρές συντάξεις.

Σε πιο εξατομικευμένο επίπεδο και αγγίζοντας τους άμεσους λόγους για τη διολίσθηση κάποιου κάτω από το όριο της φτώχειας οι απόψεις είναι μοιρασμένες, όμως η σφυγμομέτρηση κατατάσσει ως πρώτη αιτία την έλλειψη επαρκούς εκπαίδευσης (37%), ακολουθούμενη από την κληρονομικότητα της φτώχειας: οι φτωχοί είναι φτωχοί γιατί γεννήθηκαν φτωχοί κρίνει το 25% των Ευρωπαίων. Σε ακόμα πιο προσωπικό επίπεδο, ο ένας στους πέντε Ευρωπαίους θεωρεί ότι ένας βασικός λόγος φτώχειας είναι ο αλκοολισμός ή και η εξάρτηση από τα ναρκωτικά και ένα 18% ότι πηγή φτώχειας είναι επίσης τα προβλήματα υγείας. Υπάρχει όμως και ένα 20% που προφανώς θεωρεί ότι η φτώχεια πηγάζει από τη σπατάλη…

Τέλος, δεν αποτελεί έκπληξη ότι για τους Ευρωπαίους, εκείνοι που κινδυνεύουν πιο άμεσα να πέσουν κάτω από το όριο της φτώχειας είναι οι άνεργοι, ακολουθούμενοι από τους ηλικιωμένους, όσους έχουν χαμηλό μορφωτικό επίπεδο και όσους δεν είναι μεν επισήμως άνεργοι, είναι όμως καθηλωμένοι σε επισφαλείς θέσεις εργασίας και εργασιακές σχέσεις.

  • Του ανταποκριτή μας στις Βρυξελλες Κωνσταντινου Kαλλεργη, Η Καθημερινή, 28/10/2009

[+] ΓPAΦHMA

Παρέμβαση για τα κέντρα κράτησης

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ. Για δραστική παρέμβαση του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη και της κυβέρνησης, προκειμένου να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα που προκύπτουν από την παράνομη διακίνηση μεταναστών οι οποίοι καταλήγουν στα κέντρα κράτησης στις παραμεθόριες περιοχές της χώρας, έκανε λόγο χθες ο υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη, Σπ. Βούγιας.

  • Αιτήσεις ασύλου

Σύμφωνα με κ. Βούγια, πέρα από τις παρεμβάσεις σε ανθρωπιστικό επίπεδο, προκειμένου οι παράνομοι μετανάστες να τυγχάνουν καλύτερης και πιο ανθρώπινης υποδοχής, δρομολογούνται διαδικασίες για την προσεκτικότερη εξέταση των αιτήσεων ασύλου από το υπουργείο Εσωτερικών, ώστε στο εξής να μην εξετάζονται από τα κατά τόπους αστυνομικά τμήματα. Αφορμή για την παραπάνω δήλωση υπήρξε το νέο τραγικό περιστατικό του πνιγμού τριών γυναικών και πέντε μικρών παιδιών στη θαλάσσια περιοχή Κόρακας ανοιχτά της Λέσβου και της περισυλλογής άλλων δέκα παράνομων μεταναστών καθώς και του Τούρκου διακινητή.

Τονίζοντας πως πρόκειται τουλάχιστον για ανοχή της Τουρκίας στο φαινόμενο, ο κ. Βούγιας υπογράμμισε πως τα κυκλώματα είναι ανεξέλεγκτα και πως πρόκειται για ένα σκλαβοπάζαρο που πρέπει να σταματήσει, καθώς πέρα από το ανθρωπιστικό ζήτημα που ανακύπτει, η διαχείριση των τεράστιων μεταναστευτικών ροών ξεπερνάει τις δυνατότητες της Ελλάδας.

Αναφερόμενος στο κέντρο κράτησης μεταναστών της Παγανής Λέσβου, ο κ. Βούγιας είπε πως σήμερα κρατούνται εκεί περί τα τριακόσια ογδόντα άτομα, έναντι εννιακοσίων που ήταν πριν από λίγες μέρες, ενώ αναζητούνται τρόποι για την περαιτέρω μείωση του αριθμού τους.

Αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο να στεγαστούν σε ανενεργά στρατόπεδα έπειτα από συνεννόηση με το υπουργείο Εθνικής Αμυνας, ο υφυπουργός επισήμανε πως στόχος είναι το κέντρο κράτησης της Παγανής να κλείσει.

  • Ζωγια Κουταλιανου, Η Καθημερινή, 28/10/2009

Πνίγηκαν οκτώ μετανάστες στη Μυτιλήνη

  • Η βάρκα που τους μετέφερε παράνομα από την Τουρκία συνετρίβη στα βράχια
  • Το χρονικό μιας προαναγγελθείσας τραγωδίας εξελίχθηκε χθες έξω από τη Μυτιλήνη με τον θάνατο πέντε παιδιών ηλικίας 3 έως 5 ετών και τριών γυναικών από το Αφγανιστάν.

Ηταν λίγο πριν από τις 7 το πρωί όταν το οικείο Λιμεναρχείο ειδοποιήθηκε από αλιευτικό σκάφος ότι στο ακρωτήρι Κόρακα, ΒΑ του νησιού, βάρκα που μετέφερε παράνομα μετανάστες συνετρίβη στα βράχια. Αμέσως ξεκίνησαν έρευνες από πλωτά του Λιμενικού και άντρες της ΕΛ.ΑΣ. με αποτέλεσμα μέσα σε λίγες ώρες να εντοπιστούν πέντε νεκροί στη θάλασσα και άλλοι τρεις στις ακτές. Αλλα δέκα άτομα, μεταξύ των οποίων ένα βρέφος λίγων μηνών αλλά και ο 45χρονος Τούρκος διακινητής, διασώθηκαν και περισυνελέγησαν από άντρες του Λιμενικού Σώματος. Εκτιμάται ότι το δυστύχημα προκλήθηκε από κακή ορατότητα και το ότι ο Τούρκος δουλέμπορος δεν γνώριζε καλά την περιοχή.

Οι διασωθέντες μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο της Μυτιλήνης για τις πρώτες βοήθειες, στη συνέχεια σε ξενοδοχείο που έχει ενοικιάσει η Νομαρχία. Ο 45χρονος Τούρκος συνελήφθη και οδηγήθηκε ενώπιον του αρμόδιου εισαγγελέα στο πλαίσιο του αυτόφωρου. Για την ψυχολογική υποστήριξη των διασωθέντων κλήθηκε ψυχολόγος από ΜΚΟ, ενώ όλα τα έξοδα φιλοξενίας τους έχει αναλάβει η οικεία Νομαρχία. Αναφερόμενος στο περιστατικό ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, κ. Μιχ. Χρυσοχοΐδης, τόνισε το πολύ υψηλό κόστος που έχει η παράνομη μετανάστευση για τη χώρα μας. «Κάθε μέρα, καλούμαστε κυριολεκτικά να διαχειριστούμε ένα «Σαμίνα» στο Αιγαίο, χωρίς τις κατάλληλες υποδομές, χωρίς επαρκείς πόρους και χωρίς την απαραίτητη διασυνοριακή συνεργασία. Αν δεν λάβουμε άμεσες πρωτοβουλίες, θα συνεχίσουμε να ισορροπούμε καθημερινά σ’ ένα καθεστώς διαρκούς κρίσης και ανασφάλειας», ανέφερε ο υπουργός. Ο ίδιος επανέλαβε τους στόχους του υπουργείου για την ενίσχυση της αποτρεπτικής ικανότητας αλλά και σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ενώ ανέφερε και το γεγονός της απελευθέρωσης 1.837 αλλοδαπών οι οποίοι κρατούνταν για μεγάλο χρονικό διάστημα για παράνομη είσοδο στη χώρα.

Ο υπουργός τόνισε ότι θα πιέσει για μεγαλύτερη συμμετοχή της Ε.Ε. στην αντιμετώπιση του προβλήματος καθώς και για ουσιαστική εφαρμογή του διμερούς πρωτοκόλλου επανεισδοχής με την Τουρκία κατά τη διάρκεια της ερχόμενης συνόδου κορυφής της Ε.Ε. στις Βρυξέλλες στις 29-30 Οκτωβρίου.

  • Σε βραχονησίδα

Χθες, 45 ακόμα παράνομοι μετανάστες εντοπίστηκαν στη βραχονησίδα Μακρά, νότια της Ανάφης. Οπως προκύπτει από τα στοιχεία της Διεύθυνσης Ασφαλείας του Λιμενικού Σώματος, η παράνομη μετανάστευση αυξάνεται διαρκώς τα τελευταία χρόνια. Ενδεικτικά, κατά τη διάρκεια του 2006 συνελήφθησαν 3.456 παράνομοι μετανάστες, 9.240 το 2007 και 15.314 το 2008. Κατά το πρώτο 5μηνο του 2009 συνελήφθησαν 3.338 άτομα.

  • Του Κωστα Oνισενκο, Η Καθημερινή, 28/10/2009

Τραγωδία με πέντε παιδιά στο Αιγαίο

  • Πνίγηκαν οκτώ μετανάστες

Νέα τραγωδία στο Αιγαίο. Βάρκα που μετέφερε λαθρομετανάστες από την Τουρκία συνετρίβη στα βράχια του ακρωτηρίου Κόρακας στη Μυτιλήνη, με αποτέλεσμα να πνιγούν πέντε παιδιά ηλικίας 3 έως 8 ετών και τρεις γυναίκες. Αλλα δέκα άτομα, μεταξύ των οποίων βρέφος λίγων μηνών, περισυνελέγησαν από τους άνδρες του λιμενικού. Ο Τούρκος διακινητής συνελήφθη. «Κάθε μέρα, καλούμαστε κυριολεκτικά να διαχειριστούμε ένα ”Σάμινα» στο Αιγαίο», ανέφερε με αφορμή το συμβάν ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη κ. Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, ενώ ο αρμόδιος υφυπουργός κ. Σπύρος Βούγιας άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο αλλοδαποί να στεγαστούν σε ανενεργά στρατόπεδα και το κέντρο κράτησης της Παγανής να κλείσει. Εξάλλου, στην Πάτρα, η αστυνομία συνέλαβε περίπου 60 αλλοδαπούς οι οποίοι δεν διέθεταν νομιμοποιητικά έγγραφα και τους έστειλε στη Διεύθυνση Αλλοδαπών στην Αθήνα. Στην πρωτεύουσα της Πελοποννήσου διαβιούν υπό άθλιες συνθήκες περί τους 500 μετανάστες.