«Αναγκαία τα αντικαπνιστικά μέτρα»

  • Του ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ ΡΗΓΑΤΟΥ*, Ελευθεροτυπία, Σάββατο 27 Ιουνίου 2009

Υποστηρίζουν πολλοί πως το κάπνισμα προκαλεί την πιο ισχυρή εξάρτηση. Αυτό θα μπορούσε ίσως να εξηγήσει ορισμένες ακραίες καταστάσεις που ανακαλώ στη μνήμη μου.

Οπως τον άρρωστο με τραχειοστομία λόγω καρκίνου του λάρυγγα, που βούλωνε με το δάχτυλό του το άκρο του σωλήνα για να καπνίσει κι ύστερα έβγαζε το δάχτυλο για να βγει και ο καπνός. Ή αρρώστους με εμφανή τα σημάδια που οριοθετούν τα πεδία ακτινοβολίας, να απολαμβάνουν σε κάποιο παγκάκι της μικροσκοπικής αυλής του νοσοκομείου… το τσιγαράκι τους! Κι ακόμα, πώς αλλιώς θα μπορούσε να εξηγηθεί γιατί άνθρωποι ενήλικες, νοήμονες και μορφωμένοι, με πλήρη ενημέρωση για τις «βλαβερές συνέπειες του καπνού», δεν αποφασίζουν τη διακοπή του. Γιατί μη μου πείτε πως υπάρχει σήμερα κάποιος που δεν γνωρίζει τη σχέση του καπνίσματος με τη στεφανιαία νόσο, τις αρτηριοπάθειες, τη χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια και διάφορους τύπους καρκίνου. Ολοι έχουν διαβάσει, έχουν ακούσει ή με πολλούς τρόπους έχουν ενημερωθεί για τη συσχέτιση του καπνίσματος με τον καρκίνο του πνεύμονα, του λάρυγγα, του στόματος και της γλώσσας (κυρίως αν το κάπνισμα συνδυάζεται με οινοπνευματώδη), με τον καρκίνο της ουροδόχου κύστεως και -σε μικρότερο ποσοστό- με άλλους τύπους καρκίνου.

Πώς αλλιώς παρά από μια ισχυρή εξάρτηση θα μπορούσε κάποιος να εξηγήσει το μεγάλο ποσοστό των γιατρών καπνιστών; Ενας στους δύο άνδρες και μία στις τρεις γυναίκες γιατρούς καπνίζουν και η αναλογία είναι ίδια με εκείνη του γενικού πληθυσμού. Ακούω κατά καιρούς την κοινότοπη δήθεν ριζοσπαστική πολιτικά άποψη ότι, αφού βομβαρδιζόμαστε καθημερινά από πλήθος άλλους καρκινογόνους παράγοντες, γιατί να επικεντρωνόμαστε στο κάπνισμα; Και έχω την απορία: Γιατί στα καρκινογόνα του μακρο-περιβάλλοντος να προσθέσουμε κι άλλα και σε μεγάλη μάλιστα πυκνότητα και στο μικρο-περιβάλλον μας; Κι άλλωστε όποιος θέλει κάνει πολυμέτωπο τον αγώνα του! Συχνά γιατροί καπνιστές αναζητούν και επικαλούνται μεθοδολογικά σφάλματα στις εργασίες που βγάζουν θετικές παθολογικές συσχετίσεις για το κάπνισμα. Και απορώ πάλι, ποιων άλλων μαρτύρων τη χρεία έχουν οι συνάδελφοι παθολόγοι, πνευμονολόγοι, καρδιολόγοι, ογκολόγοι – για να αναφέρω μόνον εκείνους που ασχολούνται με τις προφανείς συσχετίσεις.

Είναι λοιπόν απολύτως αναγκαία τα αντικαπνιστικά μέτρα. Υπάρχει βέβαια και παλαιότερη νομοθεσία. Ο Εμμ. Ροΐδης είχε πει πως ο μόνος αναγκαίος νόμος είναι εκείνος που θα επιβάλλει την τήρηση των υφιστάμενων νόμων. Θα εφαρμοστεί αυτή τη φορά; Πολλοί έχουν επιφυλάξεις. Το ουσιαστικό είναι να δημιουργήσουμε μια γενιά μη καπνιστών – για το μέλλον. Με αγωγή για υγεία που θα αρχίζει από τη νηπιακή ηλικία.

* Παθολόγος – ογκολόγος, διευθυντής Α’ Παθολογικού-Ογκολογικού Τμήματος Νοσοκομείου «Αγιος Σάββας», άμ. επίκ. καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s