«Τους θέλουμε καθαρούς, τους βάζουμε στη βρωμιά»

  • Γιάννης Τέντης, υπεύθυνος του προγράμματος Εν Δράσει του ΚΕΘΕΑ

Γιατί να δημιουργηθούν κοινότητες μέσα στη φυλακή; Στο ερώτημα απαντά ο υπεύθυνος του προγράμματος Εν Δράσει του ΚΕΘΕΑ Γιάννης Τέντης, ο οποίος ξεκαθαρίζει από την αρχή πως, εάν οι εντός φυλακής κοινότητες δεν είναι συνδεδεμένες με Κέντρα Επανένταξης Αποφυλακισμένων, όλη η δουλειά είναι «χαμένη υπόθεση». Αφού όλα γίνονται για την επανένταξη, τονίζει.

Ομως: «Οταν έχεις έναν πληθυσμό -περί τα 7.000 έγκλειστα άτομα πανελλαδικά με σοβαρά προβλήματα εξάρτησης- που βρίσκεται σε απραξία είναι ευκαιρία για κάποιους, όσοι θελήσουν, να έρθουν σε επαφή με πρόγραμμα υποστήριξης. Να εκμεταλλευτούν τον άπλετο κενό χρόνο της φυλακής. Αν συζητάμε για σωφρονισμό και όχι για σκέτη τιμωρία, θα πρέπει αυτοί οι άνθρωποι να έχουν ίδιες ευκαιρίες με τους άλλους πολίτες στα προβλήματά τους. Ο εγκλεισμός στερεί την ελευθερία, όχι το δικαίωμα στην υγεία. Ετσι παγκοσμίως αναπτύσσονται προγράμματα εντός φυλακών. Κάτω από αυτό το σκεπτικό, η χώρα μας έχει καταδικαστεί γιατί δεν έχει προγράμματα υγείας και υποστήριξης στις φυλακές. Είναι αδιανόητο στον Κορυδαλλό να έχουμε 1.500 άτομα χωρίς καν γιατρό».

Η ανάπτυξη κοινοτήτων εντός φυλακών θέτει πολλά επιστημονικά και κοινωνικά διλήμματα, θα πει. «Η ψυχική απεξάρτηση είναι το μεσαίο διάστημα της θεραπείας, το οποίο μοιραία θα αποτύχει χωρίς την κοινωνική επανένταξη. Παρά το γεγονός ότι ο νόμος προβλέπει πως όποιος ολοκληρώνει πρόγραμμα συμβουλευτικής στη φυλακή, μπορεί με απόφαση του Συμβουλίου Αναστολών να αποφυλακιστεί υπό όρους για να συνεχίσει θεραπεία σε πρόγραμμα εκτός, πέφτουμε και πάλι στο ίδιο θέμα των ανεκπαίδευτων δικαστών. Νομίζουν ότι αρκεί να κάνει κάποιος μια κοινότητα στη φυλακή. Εξάλλου μέχρι πρόσφατα δεν είχαμε καν κοινότητα, παρά μόνο συμβουλευτικό σταθμό στις ανδρικές φυλακές και μόνο στις γυναικείες του Κορυδαλλού λειτουργούσε κοινότητα. Υπάρχει το ζήτημα του κενού χρόνου, είπαμε. Αντί λοιπόν να δικτυωθεί ο φυλακισμένος στο έγκλημα, ας έχει τη δυνατότητα να δικτυωθεί με υπηρεσίες υγείας. Τι χρειάζονται οι χρήστες για να γίνουν καλά; Εναν χώρο να ακουστούν τα προβλήματά τους. Ανάπτυξη της εντιμότητας. Να δουλεύουν, να μη σέρνονται στους δρόμους. Αντί γι’ αυτό τους βάζουμε σε έναν χώρο, τη φυλακή, που η ανεντιμότητα είναι υπέρτατη αξία. Τους θέλουμε καθαρούς και τους βάζουμε σε χώρο που η βρωμιά κυριαρχεί. Γι’ αυτό οι κοινότητες έχουν να δώσουν μια απάντηση για τον σωφρονισμό», εξηγεί. [Ελευθεροτυπία, Παρασκευή 26 Ιουνίου 2009]

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s